Aku: Hai.
Dia: Hai. Saya dari syarikat insurans ABC, bla bla bla, encik ada tak bla bla bla...
Aku: Ohhh. Ok. Ok. Ok. Ok. Eh jap. Awak tahu kan yang saya yang telefon awak sebenarnya
Dia: Eh, saya yang telefon encik. Bukan encik. Saya yang tekan butang tadi. Saya yang angkat ganggang dulu.
Aku: Tak lah. Saya tahu saya yang telefon.
Dia: Tak mungkin.
Aku: Iye. Saya pakai kuasa telepathy supaya awak ada rasa nak telefon saya. Ingat tak rasa pening-pening sebelum awa telefon tadi. Dah hilang kan
Dia : Eh. Macam mana awak tahu
Aku: Saya tahu lah. Saya yang nak awak telefon tadi.
Dia : Kebetulan je kot.
Aku: Tak. Percayalah. Saya tahu awak pakai selipar warna hijau sebab baru lepas sembahyang tadi. Kan
Dia: Erm...
Aku: Macam ni lah. Saya nak awak telefon ni sebab ada benda sebenarnya. Tapi apa kata awak habiskan dulu promosi insurans awak tu.
Dia: Okay... bla bla bla, encik ada tak beruang, bla bla bla, tiu tiu tiuman... Dododododododododododo (sampai habis promosi).
Aku: Terima kasih. Panjang awak cerita. Tentu penat. Sebenar\ ya ada benda saya nak cakap ni. Nak tahu
Dia : Ye. Ada kena mengena dengan insurans ke
Aku: Ada. Sebab ada kena mengena dengan risiko. Tentulah ada kena mengena dengan insurans. Dia: Apa dia
Aku: Hmm. Sebenarnya saya diserang angin rindu.
*Tutup gagang*